Miłość nie jedno ma imię – lekcja integracyjna języka polskiego i informatyki

W przededniu walentynek w klasie 6e odbyła się wyjątkowa lekcja integracyjna łącząca dwa – pozornie odległe – przedmioty: język polski i informatykę. Temat zajęć brzmiał: „Miłość nie jedno ma imię”, a ich celem było ukazanie, że o uczuciach można mówić zarówno językiem poezji, jak i nowoczesnych technologii.

Podczas lekcji języka polskiego (nauczycielka B. Ustjanowska) uczniowie pracowali z utworami wybitnych poetów: m. in.  Wisławy Szymborskiej, Adama Asnyka, Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej i innymi. Młodzież wyszukiwała i analizowała wiersze o miłości, zwracając uwagę na różnorodność sposobów przedstawiania tego uczucia – od refleksyjnej i nieoczywistej wizji Wisławy Szymborskiej, przez romantyczne uniesienia Adama Asnyka, aż po subtelną lirykę Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej. Uczniowie zastanawiali się, jakie emocje dominują w utworach, jakie środki stylistyczne budują nastrój oraz jak poeci definiują miłość.

Drugą część projektu zrealizowano podczas lekcji informatyki (nauczycielka J. Griškeviče). Uczniowie, korzystając z narzędzi opartych na sztucznej inteligencji, tworzyli obrazy inspirowane treścią wybranych wierszy. Każda grafika była próbą wizualnej interpretacji poetyckich metafor, nastroju i symboliki utworu. Powstałe ilustracje zostały następnie przeniesione do programu Canva, gdzie uczniowie: dobierali odpowiednie tło i wzbogacali kompozycję o symbole i elementy podkreślające sens utworu. Praca wymagała nie tylko umiejętności technicznych, ale również wrażliwości artystycznej i zrozumienia tekstu literackiego.

Efektem wspólnej pracy były niezwykle różnorodne i kreatywne projekty – od subtelnych, pastelowych wizji pełnych symbolicznych motywów, po dynamiczne kompozycje ukazujące siłę i dramatyzm uczuć. Wydrukowane obrazy zostały wyeksponowane na szkolnej wystawie walentynkowej. Lekcja integracyjna pokazała, że tradycja i nowoczesność mogą się wzajemnie inspirować. Poezja stała się punktem wyjścia do twórczych działań cyfrowych, a informatyka – narzędziem pogłębiającym interpretację tekstu literackiego. Projekt udowodnił, że miłość rzeczywiście niejedno ma imię – można ją wyrazić słowem, obrazem, kolorem i symbolem. A przede wszystkim – wspólną, kreatywną pracą.

                                           Jolanta Griškevičė (nauczycielka informatyki)